• DST 212.93km
• Sprzęt Speeder
• Aktywność Jazda na rowerze

Nysa - Opole - Częstochowa

Czwartek, 22 lipca 2021 | Komentarze 0

Swoją jazdę rozpocząłem dość późno, bo dopiero po 12-stej. Początkowo skierowałem się do miejscowości Skorochów, by po chwili administracyjnie wrócić do Nysy i pojechać po asfaltowym wale Jeziora Nyskiego. Dzień wcześniej już o tej atrakcji słyszałem w pociągu, a i tego dnia polecono mi tam się wybrać. Niezwykle urokliwe miejsce z pięknym widokiem na wodę i góry (w dodatku te ulubione). Następnie znów poza granicę Nysy i przez Białą Nyską z powrotem do tego miasta by spędzić tam jeszcze trochę czasu. Pojeździłem w większości po tych znanych, ale i też mniej znanych zakątkach Śródmieścia, a w międzyczasie po raz drugi podczas tego wyjazdu złapałem gumę. Zestresowany miałem zabrać się za naprawę na miejscu, ale stwierdziłem, że lepiej będzie podjechać do salonu rowerowego nieopodal. To była dobra decyzja, bo pomimo kosztów trzeba spojrzeć na pozytywne rzeczy: wymiana od ręki i pewny rower, bo zdecydowałem się kupić nową oponę. Ta, na której zrobiłem już konkretny dystans trafiła do śmietnika, a do głowy wnioski z tej sytuacji. Po pysznej pizzy w zaprzyjaźnionym lokalu w końcu (dość późno) wyruszyłem w drogę powrotną. Przyszedł czas na zdobywanie kolejnych gmin w województwie opolskim: Korfantów, Łambinowice, Tułowice (to miasto) i Komprachcice. W każdej z tych gmin starałem się zobaczyć coś ciekawego, charakterystycznego, a pomiędzy miejscowościami mogłem cieszyć się ładnymi widokami na góry. Te widoki niestety z każdym kilometrem były co raz dalej ode mnie, aż w końcu zanikły, ale ważne, że były. Tak naprawdę to już za Korfantowem się one skończyły. Zapamiętałem też jazdę lasem w pobliżu A4. Na niektórych fragmentach także pojechałem po infrastrukturze rowerowej. Korfantów zrobił na mnie w miarę dobre wrażenie, zrobiłem przerwę na tamtejszym Rynku. To właśnie tam na stacji paliw nastąpiła przerwa na dużą kawę. W Łambinowicach i Komprachcicach właściwie tylko pod Urząd Gminy. W Tułowicach tak samo, bo Rynku jeszcze nie posiadają, ale przejechałem się po drodze z zakazem ruchu z wyłączeniem rowerów. W końcu wjechałem do Opola, a w okolicach przejazdu Mostem im. Joachima Hałupczoka zaczął zapadać zmrok. Spędziłem w Opolu wiele pozytywnych chwil i poczułem klimat stolicy województwa opolskiego. Miałem jeszcze energię na drogę do Częstochowy i po pewnym czasie wyruszyłem w drogę. Sam wyjazd z Opola po dobrej drodze rowerowej. Do samego Dobrodzienia po drodze krajowej 46, którą na tym odcinku jeszcze nigdy rowerem nie jechałem. Wszystko zaczyna się od skrzyżowania DK46 z DK94, które pokonałem w ruchu ogólny, bo zamiast przejazdów rowerowych są tam przejścia. Całościowo to pomijając fragmenty leśne na których da się normalnie po poboczu jechać i jeszcze może nieliczne inne (jest jeden odcinek z wygodną trasą techniczną) to jest to bardzo uciążliwa trasa na rower. Nie dość, że w każdej z wiosek praktycznie jest nakaz jazdy chodnikiem to gdzieniegdzie brakuje przejazdów, czasami stoją zakazy ruchu rowerów, a o łukach czy szerokościach w niektórych miejscach, to nie ma nawet co wspominać. Początkowo obwodnicą Dobrodzienia (prawie całkowity brak ruchu z uwagi na porę), ale kawałek dalej na DK46 jest zakaz, a więc na Rynek, ale i była ochota zrobić przerwę. Całkowite pustki i spokój, bo już kompletna noc, a fontanna uprzyjemniła mi tam pobyt. Kolejny odcinek odbył się po ulubionej drodze rowerowej, a następnie jazda obwodnicą Lublińca. Nic tak nie dokuczało jak "piszczący" łańcuch i ten w końcu w Herbach udało się trochę czymś naoliwić. W samej Częstochowie zaczęło się rozjaśniać, bo takie są uroki zaawansowanego lipca. Dni choć są już co raz krótsze, to jeszcze bardzo długie. Potwornie wymęczony dotarłem po dwudniowej przygodzie rowerowej.
Jedna newralgiczna sytuacja na koniec: spora część trasy się nie zapisała z powodu pewnego błędu.

Paczków - Kłodzko - Opole

Środa, 21 lipca 2021 | Komentarze 0

Wreszcie w lipcowe, letnie dni udało się zorganizować konkretną podróż. Od jakiegoś czasu nosiłem się z zamiarem powrotu w tamte rejony, a dodatkowym motywatorem oprócz wyjazdu w góry było podbicie nowych gmin województwa opolskiego. Tego województwa jednak w pierwszym dniu było niezbyt wiele, bo zaraz po wyjeździe z Paczkowa znalazłem się w mieście Złoty Stok, który administracyjnie leży w województwie dolnośląskim. Droga do tego miejsca przez moment biegła tuż obok granicy polsko-czeskiej. To było już drugie urokliwe miasto, a więc wielkość tego, co było jeszcze przede mną była wiadoma. Udało się objechać rozkopaną drogę i szybko znalazłem się na właściwym szlaku do Lądka-Zdrój. Podróż rowerem po tzw. serpentynach była długo wyczekiwana. Po 7 kilometrach jazdy pod górę, zdobyciu wysokości około 700 m. n.p.m. i ucieszeniu się widokami dookoła mnie przyszedł czas na zjazd, który to sprawił mi dużo mniej radości. Po zwiedzeniu tego, co należało wyruszyłem do pięknego Kłodzka, a dotarłem tam różnymi, bocznymi dróżkami przystosowanymi do ruchu rowerowego. Tam nie sposób było nie pozwiedzać głównych zabytków miasta. Ogromne wrażenie zrobiła na mnie Twierdza Kłodzko, a także Rynek w Kłodzku z całym Starym Miastem na czele. Przejechałem się także kawałek wzdłuż Nysy Kłodzkiej, ale tamten szlak nie prowadził w kierunku, w którym to się poruszałem. Potwierdziłem swoją decyzję o tym, że nocleg nastąpi w Nysie. Kolejnym etapem mojej trasy była Przełęcz Łaszczowa. Na samym szczycie już po raz drugi moją ciekawość wzbudziły tamtejsze pętle. Niektóre z nich są jednokierunkowe i z pewnością nadałyby się pod mój rower. W tamtym miejscu, na wysokości 592 m. n.p.m. spotkałem niespodziewanie Znajomych z pociągu. Zjazd stamtąd ponownie nie odbył się po równym asfalcie. Kolejnymi miastami na mojej trasie był Kamieniec Ząbkowicki z ładnym Pałacem oraz większe Ząbkowice Śląskie. To pierwsze odzyskały status miejski z początkiem 2021 roku. Podróżując mogłem oglądać z drogi zarys gór. Po ponownym, dość szybkim zwiedzaniu wyruszyłem do Ziębic i tam nastąpił najbardziej nudny etap trasy podczas którego złapałem gumę w tylnym kole. Szczęście było o tyle duże, że miałem właściwą dętkę, a dzięki pomocy pewnych Gospodarzy udało się dokonać dość szybkiego serwisu by dalej w trasę pojechać poniekąd z duszą na ramieniu. Miasto Ziębice zobaczyłem po zmroku, a później wjechałem w końcu do województwa opolskiego. Niezapomniany będzie równy asfalt, dość żwawe tempo i wiatraki. Postarałem się zobaczyć coś charakterystycznego w gminie Kamiennik. Późnym wieczorem wjechałem do Nysy, gdzie najpierw udałem zakwaterować się, a później podjechać po coś dobrego do jedzenia. Pooglądałem nocne światła tego znanego mi już nocną porą miasta, po czym udałem się pełny wrażeń z całego dnia na kwaterę.

Po mieście. Po dzielnicy.

Wtorek, 20 lipca 2021 | Komentarze 0

Nocnie po dzielnicy | Kluczbork - Częstochowa

Poniedziałek, 19 lipca 2021 | Komentarze 0

Krótki, nocny wyjazd po obwodnicy Stradomia.
Po głowie już od jakiegoś czasu chodziło odwiedzić by odwiedzić Kluczbork. Pewnego popołudnia postanowiłem wsiąść w pociąg i zrealizować tę podróż pomimo niepewnej pogody. Wariant bardzo późnego popołudnia, ale lepiej pojechać coś (i to wcale niekrótkiego) niż kompletnie nic.
W samym Kluczborku jazda "na mokro", a dodatkowo jeszcze przy kurtynie wodnej na Rynku tego miasta. Zwiedziłem "na szybko" co było trzeba, odnalazłem się w jednokierunkowych ulicach tego miasta po braku wiedzy z zeszłego roku i mogłem wyruszyć na właściwy etap trasy. Już bez opadów deszczu, ale za to niepewne chmury w oddali mi towarzyszyły. Bardzo przyjemne okazały się kilometry przez Stobrawski Park Krajobrazy i m.in. miejscowość Zameczek. Swoje zrobiły: wąska, ale za to równa asfaltowa droga i otoczenie lasu. Następny etap trasy odbył się już po mniej równym asfalcie, ale za to znów po całkowicie spokojnych miejscowościach. W międzyczasie zza chmur wyszło Słońce. Zębowice zrobiły na mnie pozytywne wrażenie, a cały odcinek trasy od samego Dobrodzienia mogłem już kojarzyć. Bezsensowny zakaz rowerów przed skrzyżowaniem z DK-46 w Dobrodzieniu, a następnie jeszcze kolejny na krajówce przyczynił się do wjazdu na Rynek tego miasta. Kolejny etap podróży już bardzo dobrze znany, a następnie pojechałem obwodnicą Lublińca po szerokiej drodze przy prawie całkowitym braku ruchu. To już odbywało się przy zapadającym zmroku. Wybrałem wariant powrotu przez Herby i Konopiska. O wcale nie tak późnej porze dotarłem do domu.

Leniwa niedziela z jazdą po mieście

Niedziela, 18 lipca 2021 | Komentarze 0

Bardzo leniwa niedziela. Pomimo pewnych planów jednak wczorajsza nocna jazda i zmęczenie oraz zapowiedzi burz w okolicach miejsca do którego miałem pojechać (teoretycznie mogłem zmienić plan) postawiły całkowicie na wyczekiwany odpoczynek. Wyskoczyłem jedynie na miejskie kilometry bez konkretnego celu i ze znanym mi przymuleniem miejskim, bo w takich miesiącach i przy takich temperaturach średnio mi się chce jeździć po znanym mi mieście. Tak czy tak jednak każda jazda coś daje i ta pozwoliła się ruszyć a moim pewnym, wymyślonym celem były pasy i drogi rowerowe na Warszawskiej, odwiedziłem też Plac Biegańskiego i Aleje oraz okolice Jasnej Góry i Podjasnogórską. Czasem jednak tak trzeba by przykładowo następnego dnia wyskoczyć gdzieś dalej.

Nocna jazda. Wieczorny wyjazd przez Parkitkę. Nocnie w Aleje i na Złotą Górę.

Sobota, 17 lipca 2021 | Komentarze 0

Zamierzony odpoczynek z powodu spotkań rodzinnych, jednak jakaś jazda wystąpiła, a tak naprawdę to całkiem dużo miejskich kilometrów.
Najpierw nocne kilometry (z piątku na sobotę) po mieście - przez Podjasnogórską, Aleje, Śródmieście i Ostatni Grosz. Ciepło.
W drugiej części soboty czyli pod wieczór dwa wyjazdy miejskie. Chciałem coś planować jednak niezbyt dużo było pomysłów na niedaleki wyjazd. Ten pierwszy wyjazd to kierunek Podjasnogórska, Parkitka i przez Aleje, niestety średnio udany z uwagi na nastrój. Ten drugi, nocny pomimo zmęczenia i pewnych planów na jutro się udał. Najpierw obwodnicą Stradomia obserwując (jadąc w kierunku Dźbowa) błyskanie się w oddali, a później przez Aleje na Złotą Górą wraz z wjazdem od strony Mirowskiej. To właśnie tam ponownie zobaczyłem błyskanie (całkowicie ciemno dookoła), a później już ani razu. Z uwagi na zamknięcie Mirowskiej trzeba było wyznaczyć sobie objazd. Podjeżdżając na Złotą Górę oraz jadąc od Legionów do Wróblewskiego w dzielnicy Zawodzie-Dąbie przez moment przypomniały mi się obawy o dziki także w tych rejonach, ale tych na szczęście dawno nie spotkałem. Cieplutko i przyjemnie, co nie jest takie częste w nocy, a ostatnio kilka razy się zdarzyło.

Dobryszyce - Kleszczów - Częstochowa

Piątek, 16 lipca 2021 | Komentarze 0

Dojazd na stację: Częstochowa.
Szkoda marnować piękne dni, a więc wpadłem na pomysł ponownych odwiedzin w Kleszczowie. Mimo tego, że już nieraz tu byłem tego roku to udało się całkiem sporo urozmaicić. Pierwszym faktem było miejsce startu: miejscowość Dobryszyce (koło Radomska). Pomimo znajomych terenów udało się odkryć kilka kilometrów nowych dróg, a także wjechać do gminy Kleszczów ciągiem pieszo-rowerowym, o którym kiedyś czytałem. Następnie po kostkowych drogach rowerowych nieopodal Góry Kamieńskiej i częściowo obok lub przez las. Następne kilometry to jazda po znanych bardziej lub też tych mniej drogach rowerowych gminy. Tego jest tak dużo, że pomimo częstych odwiedzin jest sporo miejsc mało uczęszczanych. Pięknie, słonecznie, lipcowo i gorąco, czyli tak jak lubię, ale trzeba było zrobić małe zakupy. Duży lód mi się praktycznie roztapiał w momencie jedzenia. Na chwilę podjechałem na taras widokowy w Kleszczowie. Zajrzałem także od dwóch stron na obwodnicę gminy, ale tam żadnych zmian. Kilka chwil w upale i Słońcu padał lekki deszcz, ale nie na tyle intensywny aby na moment ochłodzić powietrze. Kolejne kilometry już znacznie sprawniej wraz z wyjazdem z gminy od strony miejscowości Antoniówka. Tam również sporo nowych dróg rowerowych, które już w czerwcu odnalazłem, bo nie ma ich na mapie, ale wszystkich jeszcze nie było opcji poznać. Mknę dość szybko, bo z wiatrem przez Chorzenice i Krzywanice i tam zatrzymałem się na moment na piękny widoczek kominów Kopalni Bełchatów i Góry Kamieńskiej. Dalsza jazda aż do Strzelec Wielkich częściowo bardzo bocznymi asfaltami, ale niestety plany musiałem zmienić, bo nie wszystkie drogi na wyznaczonym śladzie trasy były asfaltowe. Od Strzelec Wielkich do samej Częstochowy po wojewódzkiej 483 z uwagi na to, że dobrze i szybko się nią jechało. Zaplanowany wariant, na pewno nie w całości asfaltowy i nie wiem czy w całości przejezdny (lub nadający się do w miarę sprawnej jazdy) odkładam na później. Po przekroczeniu granicy województwa w deszczu który szybko ustępuje. Jedzie się szybko i przyjemnie, a w samej Częstochowie już na spokojnie.
Wieczorem jeszcze na małe zakupy do sklepu.

Dąbrowa Górnicza - Będzin - Sosnowiec - Dąbrowa Górnicza

Czwartek, 15 lipca 2021 | Komentarze 0

Od jakiegoś czasu i w sumie nie wiem czemu dopiero tego dnia to zrobiłem planowałem wyruszyć na "rekonesans" tras rowerowych Dąbrowy Górniczej i Sosnowca. Długo odkładałem tę jazdę, a okazuje się, że warto w lipcu tam wyruszyć.
Dojazd pociągiem na stację: Dąbrowa Górnicza Sikora. Stamtąd wystartowałem na zamierzoną "setkę". Niedługo po rozpoczęciu, znalazłem się na dróżce bez asfaltu. Nie leżało mi to po myśli, ale koniec końców jechało się bardzo przyjemnie, a przede wszystkim widokowo. Kolejne kilometry wiodły po znakomitej asfaltowej trasie rowerowej wzdłuż zbiornika Kuźnica Warężyńska, a następnie obok kolejnej "wody": Pogoria III. Szczególnie latem warto tamtędy pojechać, choć w okolicy plaży spory ruch pieszych. Następnie pojawiło się trochę rozwiązań rowerowych. Po przejeździe przez Park Zielona nie odbiłem na trasę wzdłuż Przemszy. Musiałem zadowolić się jazdą w ruchu ogólnym, a nie taki był cel. Warunki techniczne wjazdu na tę trasę średnio są rozegrane, ale udało mi się tam wjechać tam w samym Będzinie. Trochę więc terenowo docieram do Będzina, a tam przejazd ulubionym rondem w kształcie "nerki", a później po pasach rowerowych i kontrapasach tego miasta. Te rozwiązania w większości znałem, więc oczekiwałem tego dnia czegoś znacznie nowego. Po kilku kilometrach wjechałem do Sosnowca i choć samo połączenie Będzina z Sosnowcem nie jest za rewelacyjne, to właśnie w Sosnowcu czekało na mnie sporo nowych rozwiązań w infrastrukturze rowerowej. Na jednej z tras udało się nawet spotkać trójkomorowy sygnalizator rowerowy, co mnie dość mocno zaskoczyło. Niestety nie wszędzie udało się przejechać tak jak chciałem, bo była choćby trasa pieszo-rowerowa, która zakończyła się schodami. Były też fragmenty które mniej mnie zadowoliły, ale też i jeszcze powstają w samym Centrum Sosnowca. Znacznie więcej jednak było tej ciekawej infrastruktury i po zdecydowanej większości jechałem po raz pierwszy. Przejechałem się również pieszo-rowerową estakadą. Sporym zaskoczeniem były również jednokierunkowe ciągi rowerowe na Armii Krajowej wraz z jedną zatoką rowerowo-autobusową. Dość okrężną drogą i po obrzeżach miast dotarłem na ul. Ordona w Dąbrowie Górniczej. W tym mieście już w lipcu udało mi się pojeździć, ale nic nie zaszkodziło ponowić trasę. Wpadła ulubiona pętla przez Kasprzaka, coś też nowego po drodze udało się naocznie zobaczyć i przejechać rowerem. Pod koniec trasy towarzyszyło mi błyskanie się w oddali. Podczas tego przejazdu odwiedziłem również Al. Zagłębia Dąbrowskiego. Ostatni etap podróży wiódł bardzo przyjazną infrastrukturą rowerową na stację: Dąbrowa Górnicza Ząbkowice.

Po przekąskę nocą | Na obiad | Po dzielnicy na granicy deszczu

Środa, 14 lipca 2021 | Komentarze 0

(dodane: 31.08.2021)
Pierwsze kilometry tego dnia nastąpiły po północy w celu wyjazdu po przekąskę. Późnym popołudniem na obiad.
Przed 18-stą "na krótko" (z powodu pogody) na rower. Kilometry po obwodnicy Stradomia. Straszyło opadami i jazda zakończyła się w deszczu. Deszcz w lipcu nawet nie jest taki nieprzyjemny, ale nie było ochoty tego dnia na więcej jazdy, bo to był dzień odpoczynku od roweru.

Częstochowa - Ostrów Wielkopolski

Wtorek, 13 lipca 2021 | Komentarze 0

Głównym celem tej wycieczki było województwo wielkopolskie. Tego dnia miałem pojechać do Kępna, a z Kępna do Kluczborka. Coś mnie tchnęło na parę chwil przed wyjazdem by zmodyfikować ten plan i postawiłem na nieco dalszy wariant podróży. Przemawiał za tym również fakt wiatru, bo ten był sprzyjający. Po sprawdzeniu pociągu powrotnego wyruszyłem i od samego początku utrzymywałem całkiem zdeterminowane tempo. Czym szybciej udało się pojechać, tym większą rezerwę czasową sobie wytworzyłem. W dość szybkim tempie przekroczyłem granicę województwa opolskiego, omijając wcześniej w jak największym stopniu ruchliwą drogę i to tam zaczęła się prawdziwa przygoda. Mknąłem przez spokojne i malownicze drogi w prawdziwym apogeum letniego ciepła. Jedynymi niepewnościami było to, że nie wiedziałem czy starczy mi prądu do końca podróży, a niezakupiony jeszcze wtedy bilet powrotny był niepotrzebnym niezdecydowaniem. Gdy byłem nieco dalej, pogubiłem się w jakim jestem województwie, do tego stopnia, iż myślałem, że już to docelowe. Po ponad 100 kilometrów podróży w województwie wielkopolskim pokonywałem trasę w pewnej części po infrastrukturze rowerowej przez mgłę znanej mi z wcześniejszych lat. Tym sposobem dojechałem do Kępna, gdzie małe wjazd na Rynek i małe zwiedzanie infrastruktury rowerowej, która mnie zaciekawiła. Za Kępnem wystarczyły niecałe 2 kilometry po drodze krajowej 11 by jechać z duszą na ramieniu, ale tego fragmentu w żaden sensowny sposób nie mogłem ominąć. Zdecydowanie mniej ruchliwymi drogami dotarłem do Ostrzeszowa, do którego wróciłem po prawie trzech latach. Następnie droga na Mikstat, tak aby w całości ominąć ruchliwą drogę krajową i nowe miasto do mojej kolekcji. Delektowałem się widokami niekiedy trochę pagórkowatych krajobrazów w tych okolicach Wielkopolski. Dalej już przez m. Chynowa, za którą pośród lasów przeciąłem obwodnicę Ostrowa Wielkopolskiego i po chwili znalazłem się na dawnej, odciążonej znacznie od ruchu 11-stce. Przejechałem obok Karczmy Górecznik i przez Przygodzice, a miejsca te mają dla mnie sentymentalne znaczenie. Niestety, co raz to bardziej przeszkadzał "zapieczony" pedał, którego "strzelanie" udało się zlikwidować na trochę przed głównym celem podróży, dzięki uprzejmości jednego Mieszkańca.  Chwilę później znalazłem się w Ostrowie Wielkopolskim z dość sporym zapasem czasowym. Udało się w miarę konkretnie pojeździć po trasach rowerowych tego miasta, odwiedzić Parki i w końcu też wjechać na Rynek. Czas jednak naglił i musiałem zaraz po tym wyruszyć na dworzec PKP, a tam bez żadnego pośpiechu oczekiwałem na swój pociąg.
Decyzja o wydłużeniu kursu okazała się jak najbardziej słuszna, a lipcowe dni mają w sobie sporą potęgę i dają wiele możliwości. Upalna aura trochę doskwierała, ale należę do osób, które lubią jeździć przy wysokich temperaturach i w pełni Słońca. Konkretny plan w województwie wielkopolskim został zrealizowany.


Droga w kierunku województwa opolskiego

Drogi województwa opolskiego w pełni lata

Ładne widoki z drogi

Województwo wielkopolskie

Kępno

Ostrzeszów

Ostrów Wielkopolski