• DST 46.44km
• Sprzęt Speeder
• Aktywność Jazda na rowerze

potem

Poniedziałek, 19 stycznia 2026 | Komentarze 0

Późnym wieczorem po Błesznie

Niedziela, 18 stycznia 2026 | Komentarze 0

Niestety z powodu "zarwania" nocki nie zebrałem się na jazdę w dzień, a szkoda, bo pomimo mrozu, to było słonecznie i można było w końcu pojechać na nową drogę między gminą Olsztyn a gminą Poraj. 
Musiałem zadowolić się jedynie kilometrami późnym wieczorem, ale za to spokojnie i nieco klimatycznie. Wybrałem się zamiast na Podjasnogórską, to na Błeszno i ciemną ulicę Kusocińskiego. Gwieździste niebo, duży mróz (nawet przez moment było -10 stopni C) i trochę lodu: niekiedy było ślisko. Później pojechałem przez Bohaterów Katynia, wzdłuż trasy i ul. Bór do domu, bo ten dystans był wystarczający na taką temperaturę, a pora dość późna. Niestety pomimo ciepłego ubioru to znów przemarzły stopy (być może ja tak mam). 

Miejskie, wieczorne kilometry

Sobota, 17 stycznia 2026 | Komentarze 0

Dzień bez większych aktywności, bo chociaż miałem wybrać się na nową drogę, to z samego rana nie zachęcało Słońce, a później spałem w ciągu dnia. 
Wybrałem się dopiero wieczorem na kilkanaście miejskich kilometrów. Był lekki mróz, ale przede wszystkim było rześko i sucho. Niestety to ten okres roku, gdy przeszkadzają dźwięki dochodzące z łańcucha pomimo względnie regularnego oliwienia. Przede wszystkim najpierw przekonać się, że droga rowerowa obejściu kościoła św. Barbary jest przejezdna. Jedynie coś tam było na Pułaskiego trochę więcej śniegu czy fragmenty z lodem, ale w pełni można jeździć. Niestety "góry" lodowe na DDR na św. Barbary wciąż są faktem. Przejechałem przez Podjasnogórską, a następnie przejazd Alejami, Mirowską i wzdłuż trasy (wraz z kawałkiem zaniedbanej w zimę DDR na Rejtana oraz nową kładką) po wschodniej stronie aż do okolic Estakady i dalej już przez Ostatni Grosz wróciłem do domu.

Po Częstochowie i wizyta w Blachowni

Piątek, 16 stycznia 2026 | Komentarze 0

Wyjechałem z powodu tego, że w końcu było słonecznie, to trochę po 12-stej zebrałem się nieco pojeździć po mieście. Najpierw na Plac Biegańskiego i Alejami, a później dzielnica Podjasnogórska wraz z ul. Kazimierza oraz dalej pojechałem Główną z zamiarem nawrotki. Stało się jednak inaczej, bo nieoczekiwanie przetransportowałem się z rowerem do Blachowni. 
Dalszy ciąg jazdy nastąpił ok. 15:00 i z jednej strony było mi mocno żal straconych, słonecznych chwil, ale z drugiej strony bez żadnego planu odwiedziłem skute lodem zbiorniki w Blachowni. Najpierw, powolna (z powodu zamrożonego lub roztapiającego się śniegu) klimatyczna rundka dookoła zbiorników wodnych. Po tym okrążeniu transfer do Częstochowy (niestety pod wiatr) przez: ul. Starowiejską, Wyrazów i drogami rowerowymi wzdłuż DK46. Dotarłem na Plac Biegańskiego i przejechałem się Alejami w zapadającym zmroku, a następnie do dzielnicy Podjasnogórskiej, gdzie dłuższa przerwa. Odrobinę zachciało się jeszcze pojeździć, więc na ul. Jagienki, a potem znów w Aleje i najkrócej przez M. Cassino do domu. 
Wyjechałem po 12-stej, a wróciłem po 20-stej i chociaż średnio tak chciałem, to tak wyszło. 

Po dzielnicy Wyczerpy-Aniołów i gmina Mstów

Czwartek, 15 stycznia 2026 | Komentarze 0

Za światła naturalnego prawie 11 kilometrów transferu do dzielnicy Wyczerpy-Aniołów (na dojeździe licznik pokazał 4 stopnie C), a później jeżdżenie po tej części miasta wraz z wizytą w gminie Mstów. Zacznijmy od tego, że o ile na Stradomiu po śniegu/lodzie na trasach rowerowych było już znikome, nieprzeszkadzające ilości, to na Wyczerpach było zupełnie inaczej. Największą i smutną newralgią tego dnia był fakt, że drogi rowerowe na Warszawskiej i Rędzińskiej częściowo spełniały miejsce składowania śniegu. O ile w dzień szło jakoś tam przejechać (niestety dla mnie to pewne poniżenie, bo nie wybieram wtedy odśnieżonego obok chodnika), to w nocy to zamarzło. Totalnym apogeum "smutku" były gdzieniegdzie usypane "góry" lodowe. Bardzo pozytywnym i zaskakującym faktem była ul. Ołowianka, a właściwie odśnieżony porządnie ciąg pieszo-rowerowy. Jechało mi się tamtędy dobrze (jedynie zjazd i wjazd średnio, ale szło się przebić przez śnieg) i nawet mróz nie przeszkadzał. Po dłuższej przerwie, powrót już nocny (po północy) i okrężny, bo taka była chęć, a temperatura nawet nie była taka zła (0/-1 stopnia C). Pojechałem nocnie: Rędzińską i Warszawską (oraz z wizytą na Lourdyjskiej) - głównie po jezdni, bo infrastruktura nieszanowana, a ruch mały, a dalej przez Śródmieście i do Podjasnogórskiej, m.in. na Barbary, gdzie DDR-ka też z roztapiającymi się powoli "górami" lodowymi. Zajrzałem jeszcze w ruchu ogólnym na Główną z nawrotką przy Cegielnianej (niby przejezdna DDR, ale w jakimś tam miejscu usypana szykana), a następnie powrót do domu przez Zacisze. 

Częstochowa i jazda w odwilży

Środa, 14 stycznia 2026 | Komentarze 0

Większy śnieg długo się nie utrzymał, bo tego dnia nastąpił dzień konkretnej odwilży. Wypadł mi poranny (było ok. 0 stopni C) dojazd do dzielnicy Gnaszyn-Kawodrza i na tej trasie wybrałem: Przestrzenną, ale nie chciałem potencjalnie tonąć w śniegu na Łukowej, więc z nawrotką przy Cegielnianej i około kilometr po ul. Głównej (nie po drodze rowerowej, bo nie istniała). Niestety nie jest tam ani komfortowo ani bezpiecznie, a wyprzedzanie w jednym momencie przez autobus należało do niezbyt przyjemnych. Zdecydowanie wolałbym na tej ulicy pasy rowerowe, bo drogi rowerowe jak widać nie spełniają swoich funkcji (choć to długi temat i ogólny problem). Na powrocie nie wybrałem wariantu przez Dźbów, a pojechałem tamtym razem Łukową (gdzieniegdzie lekko grzęzłem w śniegu, ale przejezdnie), a później kawałek Główną i dalej św. Barbary, Kazimierza i odwiedzić Aleje. Wszędzie dużo błota pośniegowego i "breja", ale chciałem troszkę pojeździć przy świetle naturalnym. Na powrocie jeszcze odebrać zamówioną część ze sklepu rowerowego i oprócz kawałka, to z wykorzystaniem względnie przejezdnej DDR wzdłuż M. Cassino (ale bardziej by nie jechać po ruchliwej jezdni). 
W drugiej części dnia czekały mnie krótkie dojazdy: po dzielnicy i na Wrzosowiak. Dwa z nich odbyły się przy nieprzyjemnym deszczu i towarzyszącej odwilży, a kolejny przy lekkim, prawie niezauważalnym deszczu w warunkach sporej wilgoci. Widać jak niektóre drogi rowerowe nieprzejezdne (ogólnie w ciągu całego dnia), ale nawet nie z powodu nieodśnieżania, tylko zasypywania ich poprzez spychanie śniegu na nie (i niestety też na przejazdy rowerowe). Powrót późnym wieczorem odbył się okrężnie (i z ciekawością obejrzenia stanu infrastruktury rowerowej) pomimo niesprzyjających warunków pod kątem wilgoci i trzeszczenia w rowerze, ale za to bez opadów deszczu (tylko wilgoć lub leciało coś lekko z nieba). Pojechałem m.in. przez Bohaterów Katynia, później chciałem wzdłuż trasy, ale DDR-ka nieprzejezdna, więc przez Raków i drogami rowerowymi wzdłuż trasy od okolic Estakady aż do Mirowskiej, Alejami i przez Podjasnogórską, gdzie za cel obrałem zobaczyć jak się mają "lodowe góry" na drodze rowerowej na ul. św. Barbary. Dokuczała wilgoć, więc później już najkrócej do domu przez Zaciszańską. Temperatura oscylowała w okolicach 2 stopni C.

Po Częstochowie w warunkach bardzo śnieżnych

Wtorek, 13 stycznia 2026 | Komentarze 0

Drugi, ciężki dzień miejskich dojazdów na rowerze w różne dzielnice miasta i skoro trochę się "działo", to opisuję przebieg dnia. Jakoś poszło, ale poruszanie się rowerem po kolejnych opadach śniegu było jeszcze cięższe, ale z drugiej strony nawet chodniki właściwie nie istniały, więc nie było powodów nie wybierać jezdni (oczywiście niekiedy nie należy to do najprzyjemniejszych, ale jeśli nie ma alternatyw, a trzeba dotrzeć na czas, to nie ma wyjścia). Najgorsze, jak zawsze są godziny szczytu. Na dojeździe na Trzech Wieszczów skorzystałem z zaśnieżonej drogi rowerowej na M. Cassino, ale od wiaduktu już jezdnią, bo to pewnego rodzaju była mordęga. Z Trzech Wieszczów na Raków zmuszony byłem dojechać niestety okrężnie, bo nie można skręcić w Aleję Pokoju (jest zakaz ruchu rowerów), więc przez ciąg Niepodległości i 11 Listopada, a dalej Boh. Katynia, Rakowską i Okrzei. Później z Rakowa na Północ już przy mniejszym ruchu na drogach, najpierw przez boczne, trochę zaśnieżone uliczki, potem zaryzykowałem i względnie przejezdnym fragmentem trasy (po infrastrukturze rowerowej) dla którego nie ma zbytnio alternatyw, by później cieszyć się "normalnym" przejazdem: Kanał Kohna - Nadrzeczna, bo tam infrastruktura rowerowa nawet nie tyle, że nie istniała czy nie była wystarczająco przejezdna (miałem wrażenie, że chyba przypadkowo - bo pewnie pomylono z chodnikiem, odśnieżono drogę rowerową wzdłuż Kanału Kohna), to gdzieniegdzie nawet pełniła funkcję składowania śniegu, a dalej "nieistniejącymi", nieodśnieżonymi z przypadku pasami rowerowymi i dalej wygodnie bez konieczności korzystania z beznadziejnej na co dzień infrastruktury rowerowej: Wały Dwernickiego i Fieldorfa-Nila. Najgorzej pozasypywane są te bardzo boczne uliczki, ale jako tako dało się poruszać rowerem.  Kolejny epizod to trasa z Północy na Trzech Wieszczów i tym razem wykorzystałem "okazję" i pojechałem bez korzystania z nieistniejącej tego dnia infrastruktury: Fieldorfa-Nila, Dekabrystów, Dąbrowskiego, Nowowiejskiego, Korczaka i Słowackiego. Późnym wieczorem powrót do domu w pełni "na spokojnie" i z "radością" czasem przed odwilżą. Najpierw zajrzałem na nieprzejezdną DDR na Słowackiego i Pułaskiego, potem Kazimierza (trzykrotnie, bo był też kontrapas rowerowy przejezdny - nawet lepiej niż pas rowerowy, pewnie z powodu tego, że już nie ma "lizaków" i śnieg był porozjeżdżany), były też w międzyczasie zaśnieżone uliczki Podjasnogórskiej i dalej św. Barbary bez korzystania z pasa rowerowego wraz z niemiłą niespodzianką na fragmencie drogi rowerowej: usypano na niej "śnieżne góry", więc traktowanie infrastruktury "na całego". Wykorzystując już nocne godziny wybrałem się na przejażdżkę ul. Główną, oczywiście w ruchu ogólnym wraz z nawrotką na rondzie przy Tatrzańskiej, a następnie z powodu braku zakazów ruchu rowerowego wybrałem: obejście św. Barbary, Pułaskiego i M. Cassino, a jedynie fragmentem ul. Jagiellońskiej z zakazem ruchu rowerów przejechałem po tak sobie przejezdnej, drodze rowerowej. Na powrocie zajrzałem jeszcze na pas rowerowy na św. Barbary (pomiędzy pasem ruchu do ruchu ogólnego, a pasem dla autobusów i taksówek) i tam też niestety jest błoto pośniegowe, ale przejezdne. Powrót do domu na tuż przed północą.

Po Częstochowie w warunkach śnieżnych

Poniedziałek, 12 stycznia 2026 | Komentarze 0

Nie był to łatwy dzień do poruszania się rowerem, bo choć minęło sporo godzin od opadów śniegu, to infrastruktura rowerowa prawie wszędzie nie istniała, więc w godzinach szczytu pozostawał często niewygodny ruch ogólny. Pierwszy dojazd odbył się do dzielnicy Gnaszyn-Kawodrza i tutaj bez żadnych przeszkód i przejezdnie, m.in.: Przestrzenna, Łukowa. Nie było nawet tak zimno i wreszcie jakieś kilometry odbyły się za dnia. Później spróbowałem jazdy infrastrukturą rowerową po wzdłuż ul. Głównej, ale było tak sobie i raz nawet znalazłem się nie wiedząc kiedy na chodniku z powodu przeplatanek ciągu pieszego z rowerowym (który właściwie tego dnia nie miał żadnego znaczenia, ale za to oddzielony jest niebezpiecznym krawężnikiem). Po niecałym kilometrze, na wysokości ul. Cegielnianej, włączyłem się do ruchu ogólnego i po prawie kilometrze już przyjazne drogi: św. Barbary, św. Augustyna, a potem bez korzystania z nieistniejących DDR: Pułaskiego, Sobieskiego, Korczaka. Zrobiło się znacznie mroźniej: -5 stopni C. Następnie z dzielnicy Trzech Wieszczów dojechałem na Północ w temperaturze -7 stopnia C korzystając z ruchu ogólnego na Wolności i Kościuszki, potem kawałek Armii Krajowej po jezdni i wygodnie bez DDR: Dekabrystów, Wały Dwernickiego, Fieldorfa-Nila i niestety objazdem: Sosabowskiego, Al. Wyzwolenia. Później szybki transfer po Al. Wyzwolenia i Obrońców Westerplatte na Tysiąclecie i jazda po tej dzielnicy. Co ciekawe, to koło M1 trasa rowerowa pięknie odśnieżona (czego nie można powiedzieć, bo zostawionej w samopas DDR wcześniej w Al. Wyzwolenia), ale nawet nie przyszło mi do głowy z niej korzystać, bo przejazdy rowerowe w stanie tragicznym. Niestety też gdzieniegdzie widać odśnieżone chodniki, ale przy znikomym ruchu, to zmotoryzowanych to nie denerwowało. Powrót już nocnie w średnim nastroju i bez nadkładania dystansu i przy -6 stopniach C. W całości skorzystałem z jezdni: PCK, Armii Krajowej, Rondo Mickiewicza, Mickiewicza, M. Cassino, Piastowska i Sabinowska i co ciekawe, to wracając ok. godziny 1 w nocy, nie wyprzedziło mnie ani jedno auto na tak długim dystansie.

Częstochowa - Boronów - Woźniki - Częstochowa

Niedziela, 11 stycznia 2026 | Komentarze 0

Po intensywnych opadach śniegu, a właściwie to w czasie ich dalszego trwania, w końcu ok. godziny 17:00 wyruszyłem w zimową podróż rowerem poza miasto. Największym planem były Tarnowskie Góry przez Toszek, ale już od opuszczenia granic miasta i później tuż przed Boronowem zostały one zweryfikowane przez zbyt dużo śniegu na drogach, a także nieprzyjemny, mroźny wiatr. Etap miejski, czyli ulice: Konwaliowa, Busolowa i Leśna został odhaczony, a tuż od gminy Konopiska jazda odbywała się "po białym". Pojechałem przez Wygodę do Konopisk, a następnie przez Jamki, Leśniaki i Dębową Górę do Boronowa. Nawet na drodze wojewódzkiej całkiem spora ilość śniegu, ale o ile bardziej wymagająco, to w pełni przejezdnie. W Boronowie zrobiłem dłuższą przerwę na ogrzanie się, kawę i posiłek i następnie ruszyłem z zacnym celem: Woźnicka Góra. Wreszcie więcej jazdy było z wiatrem, ale pomimo uprzedzeń, to zjechałem z drogi wojewódzkiej 905 na lokalne drogi (Grojec, Mzyki) i udało się przeżyć ciekawą przygodę. Droga w niektórych miejscach była zasypywana przez mocny, boczny wiatr i w ten sposób czasem jechałem po asfalcie, a czasami po sporych ilościach "białego puchu". Później już przez Babienicę, Psary i Lubszę do Woźnik, gdzie największą przygodą był podjazd pod górę. Wiatr potęgował uczucie zimna, ale właściwie zatrzymałem się kilkakrotnie jedynie z powodu chęci zrobienia zdjęć, bo wszystko było w pełni przejezdne. Po przebyciu górki, zjechałem do Woźnik, gdzie zaliczyłem wizytę na Rynku, obejrzałem szopkę i wróciłem do Częstochowy: znowu frajda przez górkę w Woźnikach (choć niekiedy pod wiatr powodującym "kostnienie" nosa) wraz ze znowu upływającym czasem na upamiętnianiu chwil na zdjęciach: niektóre zaspy śnieżne robiły wrażenie. Na drodze przez z Woźnik przez Pakuły do Rudnika Małego towarzyszyły mi również obrazki z zasypywanej drogi przez wiatr, następnie spokojnie i sprawnie przez: Starczę, Klepaczkę, Łysiec, Nieradę, Sobuczynę i Brzeziny do Częstochowy. Po przekroczeniu granic administracyjnych miasta, na ul. Żyznej jechałem już "po czarnym" razem z solą, ale zanim do domu, to ciekawość i chęć zrobiła swoje i pojechałem się jeszcze przejechać na ul. św. Barbary, kontrapasem na Kazimierza i Plac Biegańskiego. Stamtąd powrót na niedługo przed północą odbył się bez konieczności korzystania z infrastruktury rowerowej, bo poza przypadkowo odśnieżonym fragmentem DDR na Korczaka, to wszystko "pod śniegiem".
Tego dnia też oprócz nowej kurtki wiatrowej i rękawiczek, testowałem ogrzewacze do butów, które niejako się sprawdziły i poprawiły komfort jazdy przy mroźnych temperaturach (mniej więcej całą wycieczkę były okolice -3 stopni C, bez wliczania w to potęgującego uczucie zimna wiatru), ale ogromnego szału nie odhaczyłem, choć to dobry gadżet i szokujące jest to, że kupiłem to po raz pierwszy w życiu tej zimy. 

Po mieście w warunkach sporego mrozu

Sobota, 10 stycznia 2026 | Komentarze 0

Bardzo nieprzyjemnie i mroźna aura nie sprzyjała jeździe na rowerze (temperatura spadła do -9 stopnia C), więc odhaczyłem jedynie symboliczne, sobotnie kilometry po mieście. Najpierw pojechałem w Aleje, a później obok Jasnej Góry, gdzie trwała właśnie wtedy Pielgrzymka Kibiców i trochę kilometrów po dzielnicy Podjasnogórskiej, m.in. św. Kazimierza, ale też po ulicach: Jagienki, Salomei. Powrót do domu nastąpił ponownie przez Kazimierza, potem Alejami i przez Śródmieście, a uczucie zimna (szczególnie skostniałych palców u nóg) powodował, że kompletnie nie było ochoty tego dnia na więcej kilometrów.