• DST 133.81km
• Sprzęt Speeder
• Aktywność Jazda na rowerze

Jura na koniec września

Niedziela, 27 września 2026 | Komentarze 0

Piękna, prawie letnia niedziela, więc nie było opcji nie wykorzystać tego dnia i nie zrobić minimum 100 kilometrów. Wyjazd oczywiście dość późno, ale jeszcze tak, aby skorzystać ze słonecznych chwil. Najpierw jednak miejski etap, czyli przez dzielnicę Podjasnogórską i w Aleje, a tam zapadła decyzja, że tak jak planowałem, pojadę na Jurę. Już od przekroczenia granic miasta jechało się dużo przyjemniej, ale na leśnych odcinkach wcale tak ciepło nie było jakby się mogło wydawać. W drodze do Olsztyna minąłem się bardzo wieloma rowerzystami, a dotarłem tam dość szybko i po przerwie na kawę wyruszyłem na właściwy etap, a więc jak najszybciej do Biskupic żeby jak najwięcej dystansu przebyć za dnia, a później już do Zrębic wzdłuż m.in. pól kukurydzy, dalej szlakiem rowerowym nr 17 przez Krasawę, Suliszowice i Jaroszów. Przed wyjechaniem na DW793 założyłem kominiarkę, bo się ochłodziło, a na jurajskich dróżkach utrzymać strój "na krótko" pomogły podjazdy, lecz w Czatachowej już się ubrałem warstwowo. Na zjeździe do Trzebniowa utwierdziłem się w przekonaniu, że nie ma sensu jechać w chłodzie i ciemnościach do Mirowa, więc wystarczyło przebycie ok. 13 kilometrów: Ostrężnik - Żarki Przewodziszowice - Trzebniów - Ostrężnik. Mikroklimat tamtejszych terenów jak zwykle udało się poczuć, chociaż trochę szkoda, że odbywało się to w zapadającym zmroku. Dalej już zdecydowałem wrócić przez Siedlec i Pabianice, by odbić na Piasek i Czepurkę, ale niestety nie udało mi się dojechać do Lusławic ze względu na remontowany przejazd kolejowy, więc niechętnie nawrotka i dalsze planowanie trasy, ale starałem się pojechać po prostu mniej więcej tak, jak chciałem: Czepurka, Piasek, Skowronów, Przymiłowice i dalej mniej znanymi, ale świetnymi asfaltami przez Przymiłowice-Podgrabie, Bukowno i do Zagórza, Małusy Wielkie, Brzyszów, Srocko i wjazd do Częstochowy od strony dzielnicy Mirów: ul. Hektarowa wraz z dodatkami w tej dzielnicy: Turystyczna i Morska. Duże zaskoczenie na ul. Srebrnej, gdzie pojawiły się sierżanty rowerowe w obu kierunkach. Pojechałem w ich ślad aż do Mirowskiej, a potem nieco nadłożenia drogi po mieście: m.in. Złota, Legionów, wzdłuż trasy, by dotrzeć na Piłsudskiego i w Aleje, a później względnie najkrócej wrócić na Stradom. Średnia całości niecałe 19km/h, ale trochę obniżyło wolne snucie się po Alejach. Dojazd do domu względnie późno, bo w okolicach godziny 23-ciej i końcówka na mocnym wycieńczeniu, ale finalnie dobrą decyzją było to, aby nie wydłużać jazdy, gdy byłem w gminie Niegowa. Zdecydowanie na minus: nie zabrałem kurtki wiatrowej oraz rękawiczek z długimi palcami, ale to tylko jako wnioski na przyszłość. 
W ten sposób zakończyłem konkretnie i rowerowo wrzesień. Z jednej strony można było dużo więcej tego dnia, a z drugiej strony przejechałem naprawdę konkret: i oczywiście jak na mnie przystało - większa połowa po zmroku.